exteen

สวัสดีครับคุณผู้อ่านทุกๆ ท่าน!
Hello, my blog reader!

เปิดเอนทรีนี้มาก็ขอกล่าวคำว่าสุขสันต์วันคริสต์มาสให้กับทุกๆ คนเลยครับ!
Upon starting this blog entry, I'd like to say "Merry Christmas" to my readers!

แต่ว่านะ นอกจากวันที่ ๒๕ ธันวาคมจะเป็นวันคริสต์มาสแล้ว สำหรับผม ยังจำได้อยู่เลยว่าเป็นวันที่ผมสมัครใช้บริการบล็อกของเอ็กซ์ทีนด้วย มาปี ๒๕๕๒ นี้ก็ครบรอบปีที่ ๓ แล้ว คราวนี้ ผมเลยคิดว่าจะเอาประสบการณ์ในการทำบล็อกบล็อกนี้มาเปิดโปงให้ได้รู้กันครับ รับรองว่ามีบางส่วนที่ผมไม่เคยบอกใครมาก่อนด้วย!
Not only today is Christmas day for me, but also a day that I registered for exteen. In 2009, it will be the 3rd anniversary! So, I'd like to tell you my blogging experience. There will be the story which had not been told anywhere else!

ถ้าพูดถึงเอนทรีแรกที่ผมเขียน จากที่ดูมา คุณๆ คงจะคิดว่าเป็นเอนทรี "ผมกลับมาแล้วครับ...หลังจากหายไปเกือบ 2 ปี!" ใช่มั้ยล่ะครับ ขอบอกเลยว่า ไม่ใช่! นั่นไม่ใช่เอนทรีแรกสุดที่ผมเขียนหรอกนะ...
When talking about my first blog entry, everyone would think that this one is the first entry, right? Nope, it's not really the first blog entry!

ในตอนนั้น เมื่อวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ผมกำลังเป็นนักศึกษาป. ตรี ปีสอง คณะ SIIT, ในสาย IT ครับ ที่สมัครบล็อกของเอ็กซ์ทีนไว้เพราะเห็นว่าน้องๆ ผมสองคนก็ใช้บล็อกของเอ็กซ์ทีนเหมือนกัน แถมใช้มาก่อนผมเป็นเวลาปีกว่าๆ แล้วด้วย เดี๋ยวว่างๆ เราก็เข้ามาอัพบล็อกมั่งละกัน จำได้ว่าตอนนั้นผมกำลังติดเกมโยเกิร์ตติ้งด้วยล่ะ ช่วงนั้นกำลังมีความสนใจเรื่องการใช้ Windows XP เป็นอย่างมาก เพราะมีคนเคยถามไว้ในบอร์ดของเกม หลังจากที่ผมได้แนะนำไปแล้วก็รู้สึกว่า เอ้อ ดีแฮะ เราได้ช่วยเหลือคนอื่นๆ น่าสนใจจริงๆ งั้นถ้าเราลองเขียนบล็อกเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะ บล็อกที่แนะนำเทคนิคการใช้ Windows XP และแนะนำโปรแกรมต่างๆ ก็คงจะดีเนอะ ก็เลยเริ่มเขียนบล็อกเอนทรี แรกสุดเมื่อวันที่ ๒๐ ม.ค. ๒๕๕๐ เป็นการแนะนำตัว แล้วก็เขียนเอนทรีที่สอง เกี่ยวกับการใช้ Disk Cleanup ใน ๘ วันให้หลัง และตามด้วยเอนทรีที่สาม เกี่ยวกับ Disk Defragmenter ในอีกห้าวันต่อมา ถัดมาจากนั้นเพียงไม่กี่วัน ผมก็เขียนเอนทรีแจกวอลเปเปอร์ต้อนรับตรุษจีน เป็นวอลเปเปอร์ที่ผมลองทำเอง
On 25 Dec 2006, I was the undergraduate student in the 2nd year of SIIT, in the IT Major. I registered to exteen because my sisters had used exteen a year before me. Maybe I should update my blog when I have a free time too. At at time I was addicted to some online games and also interested in using Windows XP. There were people ask the problem about Windows XP and I help solved it. I felt that helping other people was a good thing. Should I write a blog about Windows XP tips and tricks and recommending some software? Sound good! Then, I started introducing myself on 20 Jan 2007, wrote about Disk Cleanup 8 days later, then wrote about Disk Defragmenter in the next 5 days. Not so long after that, I wrote about the Chinese New Year and share the wallpaper that I've made my myself.

แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างที่คิด...
As if every will be as expected...

แต่ละคนก็ต้องมีความคาดหวัง ผมก็เช่นกัน ที่เขียนบล็อกก็อยากให้มีคนเข้ามาชมและมาแสดงความคิดเห็นกันเยอะๆ แต่ด้วยความที่ตอนนั้น ผมเพิ่งเริ่มเขียนบล็อกใหม่ๆ เลยไม่ค่อยรู้จักใครมาก คนเข้ามาดูมีจำนวนน้อยอย่างน่าใจหาย ช่วงนั้นก็เริ่มท้อ...
Everyone had their own expectation, including me. I wrote a blog with a hope to have many people visited and commented on my blog. Still, at that time, I was just the rookie blogger and didn't know many people, the number of the visitor was really small. I feels discouraged...

FAIL

...

ยัง ยังหรอก แค่นี้เราก็ท้อแล้วเรอะ มันง่ายเกินไป อย่ามัวสิ้นหวังอยู่เลย อย่างน้อยก็ยังมีคนเข้ามาช่วยอ่านและแสดงความคิดเห็นบ้างล่ะน่า ถ้าไม่ค่อยมีคนใช้เอ็กซ์ทีนเข้ามา งั้นเราก็เปิดโอกาสให้คนนอกที่ไม่ได้ใช้เอ็กซ์ทีนให้เข้ามาแสดงความคิดเห็นดีกว่า เผื่อมีผู้สนใจ และติดตามอ่านบล็อกเราเพิ่มขึ้น เลยปรับการตั้งค่าให้คนนอกเข้ามาแสดงความเห็นได้
No not yet, I feels discouraged because such a thing? It's too easy! Don't be hopeless, at least there were some visitors and some comments. If there were a few exteen user visiting me, maybe I should let the other who don't use exteen to be able to comment my blog? Better change some configuration for the non-exteen reader.

แต่ดูเหมือนว่า การที่เราทำอย่างนั้น จะเป็นตัวการให้ผมท้อมากขึ้น จำนวนคนเข้าบล็อกก็ยังเท่าเดิม นอกจากคนเข้ามาแสดงความเห็นยังน้อยอยู่แล้ว ที่เลวร้ายที่สุดก็คือเจอความเห็นที่เป็นโฆษณาเข้ามาหนึ่งตัว
However, it seems like doing that have made me feels even more hopeless. The number of visitors and comments were almost the same. The worst thing was having one comment that looks like an advertisement.

อะไรกันเนี่ย อุตส่าห์เขียนบล็อกที่มีประโยชน์ขึ้นมา กลับโดนสแปมซะงั้น! ดูเหมือนความพยายามที่จะเขียนบล็อกของเราท่าทางจะสูญเปล่าซะแล้วสิ
What's with this... Being spammed while trying to make an informative blog? Seems like my attempt was wasted.

FAIL

...

เขียนบล็อกแล้วโดนสแปม กำลังใจมันถูกทำลายลงไปเยอะแล้ว... ไม่รุ่งเอาซะเลย แต่ยังไม่หยุดอยู่แค่นี้หรอก! งั้นเราจะลองเปลี่ยนแนวจากเขียนบล็อกมาทำเว็บไซต์ส่วนตัวแทนดีมั้ยนะ เนื้อหากับรูปภาพก็เคยอัพโหลดไปแล้ว เอามาใช้ซ้ำได้ ก็เลยตัดสินใจสมัครใช้บริการโฮสติ้งฟรีของ geocities (ซึ่งตอนนี้ถูกปิดตัวลงแล้ว) ซึ่งก็มีข้อจำกัดเยอะเหลือเกิน อย่างเช่น ถ้ายังมีใครจำได้อยู่ โฮสติ้งฟรีของ geocities จะมีแถบโฆษณาติดมากับหน้าเว็บทุกครั้ง ซึ่งเป็นที่น่ารำคาญพอสมควร คนดูอุตส่าห์เข้ามาอ่านเว็บเรา แต่ต้องมาเจอเข้ากับแถบโฆษณาอย่างนั้นหรือ พอๆๆ พอแล้ว เห็นทีเราควรจะย้ายไปใช้บริการของที่อื่นแทนแล้ว
Being spammed while blogging, my willpower has been severely damaged... not so easy, but I won't stop yet! Maybe I should change from blogging to making a personal website instead? Since I still have the contents and images, I could reuse them. So, I decided to registered to Geocities (which had already been closed right now), but it has some restrictions. For example, if you can still remember, Geocities's free web hosting service will have the advertisement attached with the web page, which was quite annoying. The visitors had come to my website but they see the advertisement instead? No! That's enough! It seems like I should use the other service.

FAIL

...

ในตอนนั้นก็เข้าสู่ช่วงของการหาฟรีเว็บโฮสติ้งไปเรื่อยๆ ที่ผมเลือกที่จะใช้ฟรีโฮสติ้งอยู่ก็เพราะว่าถ้าเผลอซื้อเว็บโฮสติ้งแบบจ่ายเงินไปแล้ว ถ้าขี้เกียจทำต่อขึ้นมากลางคัน ก็จะเป็นการเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์ ลองหาดูสักพักก็ไปเจอเว็บโฮสติ้งที่ถูกใจเข้าตัวหนึ่ง อืม ไม่มีโฆษณาอะไรน่ารำคาญมากมาย ตกลงเอาอันนี้ล่ะ! แล้วก็เอาเนื้อหาจากเว็บเก่ามา และเขียนเรื่องใหม่เข้าไปได้อีกหน่อย รวมแล้วมีประมาณ ๑๐ หัวข้อ ได้
At that moment, I keeps finding for a new free web hosting. The reason that I prefer the free hosting because if I've paid for a hosting and then I didn't feel like continue making the website anymore, it would be a waste of money. After spending some times for it, I found one that I 'm interested in. Hmm, no annoying advertisement, I'll use this one then! I took some old content from the old website and wrote some new entry into it. The website ahd got about 10 topics.

แต่ทว่า การมีเว็บไซต์ส่วนตัวนั้นยากยิ่งกว่าการทำบล็อกยิ่งนัก เช่น ต้องจัดการอะไรต่างๆ ด้วยตัวเองทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการเขียนเนื้อหา ใส่ลิงค์ อัพโหลดไฟล์ ออกแบบหน้าเว็บ ใส่สมุดเยี่ยม ฯลฯ ถึงเราจะเคยเรียนการทำเว็บมาบ้างแล้วก็เหอะ แต่ปัญหาคือว่า ผมออกแบบเว็บให้มันออกมาดูสวยๆ ไม่ค่